құлып

qulf

Қазақша-өзбекше қысқаша сөздік. 2012.

Смотреть что такое "құлып" в других словарях:

  • құлып — зат. Есікті т.б. бекітіп қоюға арналған, кілтпен жабылып ашылатын құрал …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • құлып ұру — Қ орда., Арал) құлып салу. Есігіме қ ұ л ы п ұ р д ы м да, кетіп қалдым Қ орда., Арал). Келесі жиылыс өз алдына тұрсын есікке мықтап қ ұ л ы п ұ р ы п, местком жолдас жолаушылап кетіпті («Екп. балықшы», 1932, №34) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • зұлпы — 1. (Жамб., Жам.) құлып салатын ілгек темір. Ұрылар есіктің құлпын з ұ лп ы с ы м е н суырып алыпты (Жамб., Жам.). 2. (Қарақ.) құлып. Үйдегілер есікке з ұ л п ы салып кетіпті (Қарақ.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • кекіл — 1 (Гур., Маңғ.; Рес., Орын.) есіктің, сандықтың құлып салатын имек темірі. К ек і л д і алқа (қ.) салу үшін орнатады (Гур., Маңғ.). Құлып к е к і л д е ілулі тұр (Рес., Орын.) 2 Қ орда., Арал) тауықтың айдары. Тауықтың қызыл айдарын к е к і л… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • кекіл темір — (Рес., Орын.) құлып салатын темір шығыршық. Құлып к е к і л т е м і рд е ілулі тұр (Рес., Орын.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • кекіл — зат. диал. Есікке құлып салатын шығыршық темір. зат. Жылқының маңдайындағы бір шоқ қыл …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • құлпы — зат. сөйл. Құлпытас. зат. Өңі құлпырып тұратын жібек мата. зат. сөйл. Құлып …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • салма — зат. Құлып салу үшін, есікті бастырып тұратын металл бұйым. жаба салма Қазақы үй керегесін тұрғызып, үстіне киіз жаба салған, уақытша баспана. зат. Иленген қамыр нанды май жағылған қазанға қарып пісіріп алғаннан кейін, оны пышақпен ұсақтап кесіп …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • шыңға — зат. диал. Сандықтың аузындағы, есіктегі құлып салынатын темір …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • айдаршық — (Гур., Маңғ.) кебеженің құлып салатын жері, кекілі …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • алқа — 1 (Гур., Маңғ.; Түрікм.: Красн., Ашх., Таш.) жиын, топ. Бұл а л қ а ғ а түсіп жүрген адам (Түрікм., Таш.). [Түрікменше халқа шеңбер сияқты зат (Рус. туркм. сл., 1956, 277); қырғ. алқа диуаналардың алқа қотан жиыны (К. Юд., КРС, 51); алқа бір… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

Книги


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.